امروز پنجشنبه 15 ژولای 2010 میلادی مطابق با 24 تیر ماه 1389 خورشیدی …
- سلام .
با پدرم بودم … توی خواب … توی راسته یه بازار قدیمی … تمام راسته رو بوی شیرینی پر کرده بود که میگفت بوی شیرینی مال شب پیشه … پیرمردی از چاپخانه ای که توی راسته بود بیرون آمد … سلانه سلانه با کفشها و پاهایی که روی زمین کشیده میشد ، لیوانی چایی به دستم داد که میدانستم برای پدرم داده … یادمه جرعه ای از چایی رو نوشیدم و لیوان رو به پدرم دادم . پیرمرد برگشت که برود چند قدمی که دور شد دوباره برگشت ، به من اشاره داد یعنی که چایی نمیخوری ؟ معصومیتی در چهره تکیده اش بود . ضعیف و لاغر . نگاهی تکیده . شاید در غمی دراز تکیده شده بود این نگاه ، شاید تکیده لقمه ای نان ، شاید اسیر خاطراتی که مگر مرگ جدا میکرد آن دو را از هم … دستم را به لبم بردم و بوسیدم ، روی پیشانی گذاشتم که یعنی نه خدا برکت … چیزی نگفت ، آهسته رویش را برگرداند و رفت … با پدرم از آنجا دور شدیم … توی خوابم با بغض به پدر گفتم که چرا باید این پیرمرد برود … که چرا باید بمیرد … به پدرم گفتم که دلتنگش شده ام ، که چه معصوم است این پیرمرد … و همه را با بغض و اشک به پدرم گفتم … حالا که از خواب بیدار شدم دلم تنگ پیرمرد است …
.
.
.
فکر نمیکردم خوابهای سکر آور من ، مرا در افریقا هم پیدا کنند . بار اولی که در خوابهایم طعم گس حسرت را چشیدم دانستم که داش آکل صادق هدایت چرا وقتی همه خوابند ، در خوابهای آشفته ی عاشقانه اش ، رها و آزاد از قید و بند اجتماع خشن پیرامونش ، دلبرش مرجان را می یافت ، در آغوش میکشید ، از گونه هایش بوسه های آتشین میچید و همین داش آکل روزهایش را در پشت نقاب صورت خط خطیش سپری میکرد … دست کم داش آکل طوطی ای داشت که بعد از مرگی که شاید به وسیله کاکارستم گردن کش محل رقم زده شد ولی در واقع دست معشوق بود که از آستین کاکارستم بیرون زد ، و در انتها همان طوطی بود که تمام داستان را پشت چشمهای بیحالتش برای مرجان روایت کرد ، داستانی که هر شب داش آکل مست برای طوطی اش بازگو میکرد ‹‹ مرجان … مرجان … تو مرا كشتي … به كه بگويم … مرجان … عشق تو … مرا كشت››
.
.
.
ولي نصف شب، آنوقتي كه شهر شيراز، با كوچه هاي پر پيچ و خم، باغهاي دلگشا و شرابهاي ارغوانيش به خواب ميرفت. آن وقتي كه ستارهها آرام و مرموز بالاي آسمان قيرگون بهم چشمك ميزنند. آن وقتي كه مرجان با گونههاي گلگونش در رختخواب، آهسته نفس ميكشيد و گزارش روزانه از جلو چشمش ميگذشت، همان وقتي كه بود كه داش آكل حقيقي، داش آكل طبيعي با تمام احساسات و هوا و هوس، بدون رو دربايستي از توي قشري كه آداب و رسوم جامعه به دور او بسته بود، از توي افكاري كه از بچگي به او تلقين شده بود بيرون ميآمد و آزادانه مرجان را تنگ در آغوش ميكشيد، تپش آهسته قلب، لبهاي آتشين و تن نرمش را حّس ميكرد و از روي گونههايش بوسه ميزد. ولي هنگامي كه از خواب ميپريد، به خودش دشنام ميداد. به زندگي نفرين ميفرستاد و مانند ديوانهها در اطاق به دور خودش ميگشت، زير لب با خودش حرف ميزد و باقي روز را هم براي اينكه فكر عشق را در خودش بكشد به دوندگي ورسيدگي به كارهاي حاجي ميگذرانيد.
.
.
.
- دلم تنگ پیرمرد است …
سلام احسان خوبی؟
خوابت خیره انشالا. میگن گریه تو خواب یعنی شادی.
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : گریه رو گربه خوندم !!! به خدا !!!
میدونی! هممون روزها که میشه یه نقاب میزنیم به صورتامون و از در میریم بیرون، اما شب که میشه، وقتی میاییم خونه هامون نقابه رو زودتر از لباس کارمون از تنمون درمیاریم و خودمون میشیم. تازه میریم تو لاک خودمون و دلتنگیامون رو بیرون میریزیم. حالا هر کدوممون به نوعی.
مجبوریم اون نقابه رو صبح به صبح بزنیم رو صورتمون. که اگه نزنیم رازمون برای همه برملا میشه. گاهی هم خوشبختانه طی روز میتونیم برش داریم از صورتمون، و اون وقتیه که یکی رو پیدا کنیم که میتونیم بهش صورت خودمون رو نشون بدیم، یکی که بشه بهش اعتماد کنیم، یکی که فقط و فقط گوش باشه برامون، یکی که عین همون طوطیه باشه منتها بیرون از خونمون.
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : آره مث همون طوطیه …
انگار همه دلتنگ یک پیرمردی هستند ک یا رفته و یا رو به رفتن است.
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد :
باسلام خدمت پسرم
)))))))))))))))))))))) …
انشاالله که حالت خوب باشد
این خواب فقط یک تعبییر دارد
زن بگیر و خلاص
خوش باشی
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد :
چی چی خوندی؟ گربه؟ همون پیشی یعنی؟… تو یک امردادی هستی جدی جدی
)
)))))))))))))))
احســــــــــــــــــــان
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد :
گل آوردیم خدمتتون.
همیشه شاد باشین.
در کنار خانواده گلتون.
فکر کنم دلتون تنگ شده. موقع برگشتنه شاید.
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : شاید … شاید وقت برگشتنه … شاید که نه … حتما وقت برگشتنه … حتما …
ادبیات بلد نیستم. این داستان رو نخونده بودم. الان رفتم خوندمش.
.
.
.
ممنون.
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد :
یه خبرائیه!
یکی داره میاد!
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : از آسمان کفتر میایه !!! با آنجل و چاکلت میایه !!!
سلام
نمیدونم این خواب بود یا تمثیل اگه خوابه خیر ان شاالله و اگه تمثیل زیبا بود .
دلم برای نوشته هاتون تنگ شده بود .
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : نوشته های ما نزد شما مشقیس پر از غلط ، نوشته نوآموزیست بازیگوش نزد استادی عزیز …
آقا بیا جواب این کامنت مارو بده، وگرنه خودم میام هااااااا (آیکون سیبیل های خون چکان)
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : چه بهتون میاد این سیبیل خون چکان …
سلام
همه به کنار هرچی بابا می گه همون درسته!!!!!
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : ممول … دست منو گردن پسر همسایه تون !!! به دستم میرسی خب یه روزی دیگه نه ؟؟؟
سلام
چته ؟ چرا توی این همه آدم درگیره زمونه داش آکل؟ چرا بازهم همون داستان مردم و حرف مردم و رد دربایستی؟
چند بار بهت گفتم هرچی رو که فکر کردی درسته انجام بده , بقیه اش مهم نیست
یکبار خودتو برای همیشه از قید روابط پوسیده خلاص کن
داش آکل دوره اینترنت یا هنگ می کنه یا Shutdwon میشه
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : ایکن گل و بوسه و اینا !!! ایناشم میام حضوری خدمتتون عرض میکنم !!!
خوش به حال مرجان فصه که یه داش آکل نام عاشقی داشت
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : بیچاره داش آکل که به همین یه مرجان هم نرسید …
در جواب کامنت:
لطف دارید شما!!!!
در شهر خبرهائیست گویا….!
خبرهائی مبنی بر بازگشت قهرمانانه احسان عیوضی!
وزوولا هم نداریم ابراز شادمانی کنیم!!!
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : ما که میدانیم خوشحال شدید بسی از بازگشت قهرمانانه ما … چی از این بهتر که بدانیم در شهر کسانی هست و شهر شهر بی کسی نیست … مرسی …
ای بابا
بده میگم پسر خوبی باش حرف بزرگترتو گوش کن
نه بده؟؟؟؟
می دونی نمیگم حرف هرکسی رو گوش کن ولی حرف بابا یه چیز دیگست
مخصوصا در این مورد
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : ممول … یعنی میشه دو دفعه به حرف بابا گوش بدم ؟؟؟
jesarat nabashe
mishe beporsam dafe avalesh chibod?
dar zemn yadam narafte ke mhkhasty hesabamo beresi!!!!!!!!!!!!!
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : یعنی گفته برو زن بگیر من دو دفعه به این نصیحت گهر بار گوش کنم !!! در ضمن یادم نرفته میخوام حسابت رو برسم …
حالا شما اولی رو بگیر !!!!!!!!!
دیگه اون بستگی به زنی که گرفتی داره که چه قدر بهت حال بده که فکر کنی اگه بیشتر داشته باشی بهتره بیشتر حال می کنی یا چه قدر حالتو بگیره که فکر کنی اگه کمتر باشه آسایشت بیشتره یا اینکه زنت یه دونه باشه دیگه نتونی مثل اون پیدا کنی یا اینکه از نوعش زیاد باشی هرجا بری مثالشو ببینی!!!!!دیگه همه چی بستگی به شما داره پس خوب بگرد برای شروع فکر کنم همون یه دونه کافیت باشه پیشرفتت بستگی به استعدادو تواناییت داره
در ضمن اگه تونستی حسابمو برس
تا حالی کسی نتونسته رو دستم بلند بشه
حریف می طلبیم!!!!!!!!!!!!
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : بعدش من باید بترسم ؟
یعنی جی ؟
از جی بترسی؟
اصلا مگه شما از چیزیم میترسی؟
مگه باید بترسی؟
ترس داره مگه؟
حالا اگه داره کدومش؟ زن یا حریف من بودن؟؟؟
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : حریف طلبیدن شما ترس نداره ؟ داره خب داره !!!
فکر نمی کردم این قدر ترسو باشی
یعنی من این قدر ترسناکم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!
_________________________________
احسان عیوضی مینویسد : حالا که زیارت نکردیم شما رو … ولی نه خب به این وحشتناکی که من فکر میکنم نباید باشید دیگه !!! نه ؟؟؟
نمیدونم والا این تصوری که شما از ما داری
خودمم ترسیدم
البته منم دوست داشتم زیارتتون کنم
__________________________
احسان عیوضی مینویسد : سعادتی باشه حتما زیارتتون میکنیم …